Deze keer moet ik het stukje schrijven over de wedstrijden van afgelopen weekend: de voorjaarswedsstrijden van Heeg. Niet omdat ik derde ben geworden of dat ik me zoals Maarten, onze vlootvoogd van dit jaar, suggereerde vrijwillig had aangeboden maar omdat Maarten mij het opdroeg. Weer zo’n machthebber die meent alle kaarten in handen te hebben..
Het argument dat werd aangevoerd was dat anders altijd dezelfde de stukjes moet schrijven. Het zal jullie niet verbazen dat Maarten derde is geworden afgelopen weekend 😉
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, de schrijver van dit stukje is eerste geworden. Waarom het al jaren de traditie dat de nummer drie of om mijn part de nummer vijf de stukjes schrijft is om de nummer één de hemel in te prijzen. Bijvoorbeeld over de prachtige pin-start gevolgd door een vloeiende overstag manoeuvre om vervolgens met een magnifieke slag over stuurboord voor het hele veld langs te varen en als eerste bij de boven-ton aan te komen. Of de geweldige tactische zet om van een van zijn gevreesde tegenstanders (Luut) af te komen om bewust naar de verkeerde onder-ton te varen om op het laatste moment nog naar de juiste ton te varen. Helaas mislukte dit plannetje bijna omdat een aantal zeilers té sportief was door te roepen dat we naar de andere ton moesten varen. Het koste Luut uiteindelijk wel wat plekjes. Sorry Luut!
Omdat de spelregels over het stukje schrijven pas na het evenement bekend werd is er op het water alles aan gedaan om vooral niet derde te worden in het eindklassement. Er werd dan ook fanatiek gestreden met steeds wisselende koplopers. De omstandigheden waren daarvoor fantastisch! Een opbouwend windje met de eerste wedstrijd kracht 2, dan 3 en de laatste wedstrijd windkracht 4. De tweede wedstrijd werd een prooi voor Klaas Westerdijk. Samen met Maarten werd daar vooraan hard gestreden. Dan liep Maarten wat sneller vervolgens Klaas. Wat verder achterin besloot Wilco zijn boot eens grondig te wassen. Mark twijfelde ook even om dat te doen, maar besloot op het laatste moment dat dat ook gewoon op de wal wel kon. Wel een mooie move! 😊
Wilco was na zijn wasbeurt overigens volledig wakker. De laatste race liet hij er geen gras over groeien en pakte van kop af aan de eerste plaats. Ik had graag nog wel een aanval willen plaatsen maar helaas zat Maarten mij in mijn nek te hijgen en ik wilde niet het risico nemen om uiteindelijk derde in het eindklassement te worden.
Ik merk dat ik jullie schuldig moet blijven wat er onderweg verder allemaal gebeurde. Ik heb daarom wel respect voor Siep die we hier op Heeg gemist hebben. Als geen ander weet hij altijd het overzicht te bewaren. Er ontgaat hem niets!
Gelukkig was er op de wal genoeg gelegenheid om met sterke verhalen bij te praten. Maarten en Gabrie verwelkomden ons als vanouds op hun Riverman met drankjes en hapjes. Hans en Willem die zelf niet meezeilden kwamen ook nog even langs. Tenslotte wil je niets missen!
Alsof we niet genoeg van elkaar kunnen krijgen lopen we vervolgens naar het Ald Wâl. Bij velen bekend van de disco in de jaren zeventig/tachtig, nu om daar een hapje te eten. Dames en heren keurig gescheiden. Bij de mannen ging het verhaal natuurlijk vrolijk verder over de zeiltrim maar ook over afgeleefde huwelijken en schunnig praat. Ik ben benieuwd of Thomas Leitl, helemaal vanuit Essen naar ons toe gereisd er wat van opgepikt heeft.. De vrouwen maakten een hoop kabaal maar waar het over ging heb ik niet meegekregen. Misschien maar goed ook. Na een gezellig avondje lieten de mannen zich naar hun boten geleiden of werden veilig naar huis gereden. Er zat immers wel wat drank in..
De volgende ochtend was het wakker worden met een lekker zonnetje en er leek ook een prima windje te staan. Toch was het nog ruim een half uur varen om bij de startlijn te komen. Voor sommigen (hè Wilco?) was het billenknijpen. Om 10 uur wat de eerste geplande starttijd was die zondag voeren er nog lieden bij de ingang of beter uitgang van de haven. Uiteindelijk zonder gevolg. Het was echt een ventilatorwindje. Het ging aan en uit waar geen peil op te trekken was. Na anderhalf uur uitstel vertrokken de eersten richting de haven waarna het wedstrijdcomité besloot de boel maar af te blazen. Naar later bleek, de juiste beslissing.
Tja dan komt er dus plotseling een einde aan zo’n zeilweekend. Wel nog de prijsuitreiking waar de winnaars getrakteerd werden op een pakket lekkernijen van de plaatselijke bakker IJpma. Goede keuze Gabrie!
Al met al een heerlijk evenement met een gastvrije havenmeester, mooi clubgebouw, geweldig wedstrijdwater, top zeilcondities (op zaterdag) weinig wind (op zondag) en fijne mensen!
Prijswinnaars: 1, Onno NED 31; 2, Klaas NED 22; 3, Maarten NED 5
