Verslag Sneekweek

Verslag Sneekweek 2026

Het verhaal van onze eerste deelname aan de Sneekweek ontstond in 2025 op het terras van de SLSV in Steinhude. Harry Voss en Mark Bosma zaten naast me en we praatten over van alles en nog wat. Een gezellig samenzijn na een geweldige zeildag op het Steinhuder Meer.

„Daar moesten we absoluut eens heen, het liefst met het hele gezin“, bleef in mijn achterhoofd hangen. Puur zeilplezier en rondom een feestprogramma dat je nergens anders vindt.

In de winter volgde dan de definitieve planning voor 2026 en, beloofd is beloofd, we gaan naar de Sneekweek. Op basis van Harry’s ervaringen boekten we samen een camperplaats op RCN de Potten, een enorme, volledig uitgeruste camperplaats vlak bij „Startereiland“, waar het zeilgedeelte plaatsvindt.

De boten zouden in een kleine haven ernaast moeten liggen, zodat alles redelijk dicht bij elkaar is. Dat is helemaal niet zo eenvoudig met zo’n 30 bootklassen en wat aanvoelt als ontelbare deelnemers.

Onze Nederlandse vrienden hadden hun boten en campers al op tijd op dit „Startereiland“ geparkeerd. Daarvoor zou je echter op tijd met een miniveerboot moeten aankomen en op de een of andere manier ook weer naar beneden moeten komen, lastig.

Nou ja, kortom, beide varianten zijn haalbaar, maar we hebben besloten om voor volgend jaar op tijd meerdere staanplaatsen in de buurt van de minihaven te reserveren, om een klein Duits bolwerk op te zetten.

Op vrijdagavond was de officiële opening in Sneek. Met de bus rechtstreeks van de camping naar het centrum namen we deel aan de botenshow. Elke bootklasse stelt een deelnemer aan en ’s avonds vaart men langs de koninklijke ‘Schunke’ in een havenbekken. Of de zwaaiende groet ook van daaruit kwam, kon ik helaas niet zien.

Daarbij was er livemuziek en later een openingsvuurwerk, een absoluut hoogtepunt. Toen op weg naar de bus, oeps, een podium op een klein pleintje. Livemuziek, sfeer, dansen… ik wilde de volgende dag eigenlijk gaan zeilen. Dat moet dan maar met wat minder slaap gebeuren.

Op zaterdag zouden dan de eerste wedstrijden van start gaan. Nieuw dit jaar: bij de O-jollen stonden er op drie dagen telkens twee wedstrijden op het programma.

Het parcours loopt over het Sneekermeer, naar een klein meer ernaast, verder naar nog een klein meer en terug naar het Sneekermeer. Op alle drie de meren samen liggen zo’n 30 boeien vast. Bij de inschrijving krijg je een uitklapbare flyer, waarop afhankelijk van de windrichting een parcours wordt aangegeven (18 parcoursvarianten, elk onderverdeeld in volledige, gemiddelde of korte baanlengte). Klinkt in eerste instantie ingewikkeld, en dat is het ook, maar je raakt er snel aan gewend.

In de eerste race bij matige wind probeerde ik de informatie op het startschip te verwerken en op de een of andere manier te achterhalen waar we heen moesten. Dat had ik eerder moeten doen, want er waren al drie klassen voor ons gestart. Als ik naar loef keek, zag ik alleen maar witte zeilen – geen idee waar ik heen moest, maar het moest natuurlijk wel in de windrichting liggen.

Jan zei: „Stop de kaart vooraan in je reddingsvest, zodat je er af en toe even in kunt kijken als je stilhangt.” Goed idee, dat moest ik af en toe wel doen.

De start zelf verliep zoals gewoonlijk, daarna af naar loef, richting de witte muur. De Nederlanders, ongelooflijk snel, met Paul Dijkstra voorop in een van de nieuwe PD Racers, namen meteen een flinke voorsprong. Ik zeilde eerst achter hen aan. Op de voor de wind-trajecten kon je dan nog wat trucjes uithalen, op de minizeeën ernaast een paar goede slagen maken en dan in ieder geval bijblijven.

In de tweede race van de dag viel de wind wat weg. „De Lange“ zou zeggen: „Frank Hänsgen-herdenkingswind“. Omdat de windrichting dezelfde was als in de eerste race, wist ik ook nog ongeveer welke koers je moest varen.

Het was een beetje avontuurlijk en na een klein „ticki-tacka-dansje“ met Bart de Zee op de finishkruis kon ik glimlachend de race helemaal vooraan afsluiten. Een geweldige, lange zeildag liep ten einde (een race duurde tussen de 2 en 2,5 uur).

Laat in de middag was er een feest in de feesttent op Startereiland – daar hebben we voorlopig even aan voorbijgelopen.

Op zondag was er weinig wind, helaas geen wedstrijden. ’s Avonds was er een ‘klein’ welkomstfeestje van de vloot Friesland op Startereiland. Bij koele drankjes en hapjes, ook voor de meiden, werd daar het officiële T-shirt met lange mouwen en het logo van de Sneekweek aan alle deelnemers uitgedeeld. Daarbij werd een heel oude houten O-Jolle tentoongesteld, een geweldig idee.

Op maandag en dinsdag waren er telkens twee wedstrijden onder wisselende omstandigheden. Het deelnemersveld schudde flink door elkaar, maar Wessel en Paul bleven eenzaam aan de leiding. Bij lichtere wind waren beiden binnen bereik, maar bij meer dan 11 knopen had ik geen schijn van kans. Maar het moest ook geen kampioenschap worden, maar een gezellig toertje met de Nederlandse vrienden en uitgebreide training op het water onder echte omstandigheden.

Dat is echt super goed gelukt. Na het zeilen weer de vraag: naar het centrum van Sneek, livemuziek, winkelen, oude architectuur bewonderen, of op de camping even in de stoel zakken en de zonsondergang aan het water bewonderen. Ieder zoals hij wil, alles was mogelijk.

Op woensdag werd er dan harde wind voorspeld. Ik moest eropuit, wilde een aangepaste setup uitproberen in de korte, hoge golven. Een veeleisende race, de volledige afstand, meer dan 2 uur op volle kracht – man, wat was ik kapot. De sterke, grote jongens baanden zich een weg vooraan, wij ‘niet-sterke-windspecialisten’ achter hen aan – alles zoals altijd, alleen dichter bij elkaar.

Op donderdag dan de laatste race, nog meer wind in de voorspelling. Voor mij toen de geplande schrapdag – een familiedag met mijn hele team in Sneek. ’s Avonds volgde de prijsuitreiking, gevolgd door een feest met livemuziek in de feesttent op het start-eiland. Nog een hoogtepunt ter afsluiting.

Paul Dijkstra won overtuigend de A-klasse, Cock von der Leeden de B-klasse (men verdeelde hier in twee groepen, ik weet niet op basis van welke criteria, iedereen schrijft zich in zoals hij wil).

Een ongelooflijke week met talloze hoogtepunten loopt ten einde. Het draait hier om zeilen, maar minstens net zo belangrijk is alles eromheen. Voor mij staat vast dat dit zeker niet mijn laatste Sneekweek was. We reserveren ruim op tijd ligplaatsen voor 2027. Ik kan iedereen alleen maar aanraden om dit gekke zeilfeest eens te bezoeken.

Frank

GER 18