Bart de Zee ongeslagen Fries kampioen

Afgelopen weekend stond het jaarlijkse Open Fries Kampioenschap (OFK) op het programma tijdens de Pinkster tweedaagse bij Grou.

Bart de Zee werd zeer terecht en ongeslagen OFK‑kampioen op dit mooie en lastige zeilwater.

Vrijdag en zaterdagochtend maakten maar liefst 18 deelnemers enthousiast en zeer gemotiveerd hun Olympiajollen klaar voor de strijd. De ziekenboeg liep gelukkig bijna leeg; de diehards en mooiweerzeilers waren er allemaal. Helaas misten we een aantal vaste deelnemers die al van hun vakantie aan het genieten waren.

De zeilweerberichten voor zaterdag (2–3 Bft) waren uitstekend, voor zondag zou het uitdagend worden – en zo geschiedde.

Zaterdag: lange rakken en kleine verschillen

Na een heerlijk kopje koffie en uitzicht in het Marrit Bouwmeester Zeilcentrum gingen we om 11:05 uur van start op de nieuwe wedstrijdbanen van 2026. Baan 6A (zuidwest) betekende een kort eerste kruisrak (zoals bij alle banen), gevolgd door twee lange kruisrakken over de Wiede Ie en Sitebuoster Ie, en afsluitend één héél lang voordewinds rak. Met andere woorden: een uitdagende en prachtige wedstrijdbaan.

De eerste start was na de Valken. Ook hier bleek de pin sterk in het voordeel en kon door de (te) lange startlijn bijna over stuurboord worden bezeild. Veel cracks waren hier te vinden. Maar bij Grou komt er vaak maar één goed weg en de rest totaal niet; beter was het om in het midden te starten en direct met snelheid over stuurboord de vrije wind op te zoeken.

Bij de eerste bovenboei bleek dat ook: Bart, Doeke, Riemer, Onno, Henk en Quintes rondden als eersten. Daarna halfwind door de Suderburds Wijd richting boei 10. In het achterveld zag men de lichtweerspecialisten aan kop, met als gedeelde gedachte: “Die zien we niet meer terug.”

Na boei 10 volgde een mooi kruisrak over de Wiede Ie naar boei 13. Hier moest je echt aan de goede kant zitten, met een persistente winddraaiing. Timo mengde zich nadrukkelijk in de strijd om de koppositie, terwijl Riemer knap standhield en regelmatig stuivertje wisselde met de voorsten. Bart had een hele kluif om zijn positie te verdedigen tegen vier andere jollen.

Wilco wurmde zich vanuit het achterveld naar de middengroep, samen met onder meer sterk varende Bouwe en Henk. Vervolgens op naar boei 7 op de Sitebuoster Ie: een voordewinds rak van 2,5 kilometer. Ook hier werd in de top vijf volop van positie gewisseld door verschillende windbaanstrategieën. Uiteindelijk kwam Bart nog net als eerste om de onderboei.

Daarna volgde een kruisrak van circa 3 kilometer naar boei 14 op de Peanster Ie. Bart rondde daar knap als eerste de bovenboei, gevolgd door Onno, Timo, Riemer, Doeke en Wilco. Riemer hield indrukwekkend aansluiting en hoopte op een mooie vlaag in de Tynje voor een nog betere uitslag.

De Tynje staat erom bekend dat alles kan gebeuren tussen Valken, GWS-schouwen en 12‑voetsjollen. Na menig schaak- en loefduel kwam de kopgroep in dezelfde volgorde bij boei 1 voor het laatste 50 meter kruisrak naar de finish. De uitslag leek vast te staan, maar bij Grou blijft het altijd opletten. In het laatste kruisrak moesten de koplopers zich tussen GWS‑schouwen doorwurmen. Helaas geldt er blijkbaar een ongeschreven regel: “Staal gaat voor kunststof.”

Na anderhalf uur intensief zeilen werden Onno en Timo hier de dupe van en verloren twee plaatsen. Riemer en Doeke profiteerden en werden achter Bart tweede en derde. Knap gedaan Riemer, met zijn nieuwe M6‑JDH mast (Johannes de Haas), die meteen een privé‑aanlegplaats verdiende bij het Marrit Bouwmeester Zeilcentrum. In de rest van het veld werd ook hard gestreden onder lastige omstandigheden, wat af en toe een kleine GVD opleverde 😉.

Tweede start: hetzelfde verhaal

Omdat we de grootste klasse waren, hadden we recht op de beste plek op het terras. De lunch was heerlijk chaotisch, met mooie verhalen en belevenissen – uniek 😊.

De tweede start ging over dezelfde baan, met iets meer wind die er later weer uit zou zakken. De pin was opnieuw favoriet en het verhaal herhaalde zich. Weer kwamen Doeke en Bart als eersten om boei 1, gevolgd door Hans (onze “sluwe grijze vos”), Timo, Wilco en Mark T.

De eerste drie dreef hard halve en ruime wind en namen afstand richting boei 10. Na de boeironding ging Doeke direct overstag om over stuurboord de hoge wal op te zoeken. Hans dacht: dit is Doeke zijn thuiswater, hij zal het wel weten, en volgde. Bart moest mee om zijn koppositie te verdedigen.

Wilco en Mark zetten hun slag juist over bakboord door. De persistente shift kwam voor hen perfect uit en leverde de ideale ‘banaan‑route’ naar boei 13 op. Wilco rondde daar met zo’n 100 meter voorsprong (met een polyvalk die eraan kleefde). Bart kwam nog net voor Mark als tweede door.

Daarachter zaten veel zeilers aan de verkeerde kant; zelfs een kleine tussenslag leverde enorme schade in afstand op. In het lange voordewindse rak viel de wind verder weg en 2,5 kilometer later lagen Bart en Wilco weer spiegel aan spiegel bij boei 7.

Bart rondde de onderboei met een ervaren gijp duidelijk beter, kwam hoger uit, ging binnenboord zitten en stuurde de 644 vakkundig naar een mooie voorsprong richting boei 14. Hij hield laag aan om goed door de Tynje te komen. Achter hem kwamen twee Valken met een windbaan die hem de wind uit de zeilen probeerden te halen. Wilco ging hierin mee, wat resulteerde in een mooi en eerlijk loefduel op het Pikmeer.

Bart vroeg met een knipoog aan Wilco: “Moeten we nu ook nog honderd omvaren?”
Mark T lag op veilige afstand, dus ach – wie niet waagt…

Uitslag: Bart, Wilco, Mark, Doeke en opnieuw Timo stabiel vijfde.

Afsluiting

Na de wedstrijd was het even zoeken naar ons drijvende terras. Normaal springt het fantastische borrelschip van Maarten en Gabri eruit, maar nu lagen er wel dertig…

De borrel was supergezellig. Aansluitend zijn we met 21 man en vrouw heerlijk wezen eten in het zeilcentrum. Restaurant Prikmar deed zijn best en zette de kers op de taart van een prachtige zeildag.

Zondag was het zoals voorspeld: geen wind, en die zou ook niet meer komen. Om 10:30 uur werd de knoop doorgehakt: geen wedstrijden meer en om 11:00 uur de prijsuitreiking. Zo kon iedereen zijn spullen pakken en ’s middags genieten van het prachtige zomerweer.

Samenvattend

Bart – foutloos en overtuigend, geen last van de moeilijke omstandigheden

Doeke – na blessures weer topfit en sterk op thuiswater

Wilco – matige starts, maar duidelijk vooruitzeilend

Timo – scherp, gemotiveerd en stabiel

Riemer – goed gezeild en een steile leercurve
6 t/m 13 – dicht bij elkaar met wisselende uitslagen

De rest: heerlijk gezeild en volop genoten van dit mooie evenement.

Allen bedankt en tot later op het water.
Wilco Aukes – NED 713 (593)