De wereld van Nam Nam

Graag neem ik jullie mee in mijn wereld, hoe ik het voor elkaar heb gekregen om derde te worden tijdens het Paas evenement op 4, 5 en 6 april op het Sneekermeer. Even van grof naar fijn, want we kunnen 6 wedstrijden noteren, waarvan er 3 op zaterdag en 3 op maandag verzeild zijn. Onze veel wind weergoden vonden het nodig om op eerste Paasdag ons extra tijd te geven om lekker veel paaseieren te zoeken. Van de 11 inschrijvers verschenen er 9 deelnemers aan de start wat toch weer een prima veld is voor het eerste Friese evenement van het jaar. Een groter veld is altijd leuker en vooral gezelliger tijdens de borrel, getuige de gekkigheden die deze 9 zeilers van de Paaswedstijden lieten zien. Van 40 meter naar je boot fietsen
omdat lopen te ver is tot valse start, omslaan, giek tegen je kop, alles in de knoop, stuurboord bakboord met flitsen, verkeerde boei pakken, ruimte is nog steeds geen ruimte, letterlijk pin eind starten, kopje koffie bij het optuigen, bier, bitterballen, een gek alternatief startschip met patent op vlaggen in de knoop en ga zo maar door. En o ja, onze eeuwige zoektocht naar de ideale snelheid van onze ingewikkelde boten, is ook nog steeds niet klaar. Ook deze 9 toppers hebben elkaar alweer het hemd van het lijf bevraagd, in de honger om bij de concurrent net iets los te peuteren wat je nog niet wist. Masten, zeilen, trim, handling, aan de wind , voor de wind…… de 1 weet dat nog beter dan de ander. Dat is echt genieten. Kortom het is vooral het gedoe om het zeilen heen en wat mij blijft boeien. Misschien moet ik daarom gewoon een nieuw evenement introduceren, waarbij iedereen zijn boot thuis laat en dat we gewoon een heel weekend slap met elkaar gaan ouwehoeren of zo. Mmmmm ga erover nadenken.

En nu toch echt ff de diepte in hoe ik aan die derde plek ben gekomen. Want als vanouds groei ik ook nu weer tijdens het evenement. 

Eerste race eerst start. Ik dacht ik start gewoon eens rustig, laat me in de laatste minuut rustig vanaf het startschip richting pin glijden, om relaxed in het schot op snelheid te vertrekken. Fout. Twee medezeilers hadden hetzelfde idee en het is wetenschappelijk nog steeds niet mogelijk, om bij pin end met z’n drieën op hetzelfde moment en dus op de dezelfde plek te zijn. Gevolg, een te vroege start. Ik dus terug kijkend naar de wit blauwe vlag die echt niet naar beneden zou moeten, omdat ik in de veronderstelling was dat ik de enige was die te vroeg was. Of toch niet omdat die boot met die paarse kont de pin mee het kruisrak in probeerde te nemen. Nadat ik zelf dus bijna tot op het strand van Terherne gezakt was, (west noord westen wind immers) ben ik toch maar van start gegaan. En pats, meteen rechts het rak in kon ik de boventon toch als 5e aantikken, wat ook mijn eindresultaat was... dacht ik. Want na deze eerste battle mochten we meteenvnaar de lunch en werd duidelijk dat de derde pin end liefhebber helaas toch ook te vroeg was. Lessons learned: vrijstarten en niet met zijn drieën boven op elkaar.
Tweede race. Ik bespeur meteen een trend in mijn eigen start gedrag. Dit keer weer iets met een pin, maar dan dusdanig dat je hem niet haalt. Dan start je dus over stuurboord achter het hele veld langs, wat soms nog redelijk uit kan pakken. Dit tweede avontuur eindigde op een 4e plek.

Race 3: Ik was druk bezig met mezelf, om niet een derde keer in dezelfde val te trappen. Maar als een pin start lukt, dan is het ook wel weer erg leuk . Dus het eigenwijze deel in mij stuurde me toch weer richting pin. En ja hoor, weer foute boel.
Ik voelde me als een soort tompoes, tussen twee wat later mijn meerderen bleken te zijn, in het eindklassement. Ik hoorde Onno van onderen en Paul van boven in zichzelf griffelen ”weg met die Nam Nam”. Tja wat doe je dan, met een knik in de schoot onder het veld door, op zoek naar vrije wind en toen weer vol gas verder.
Eindresultaat: 5e over de streep en daar moest ik het maar even mee doen.
Einde racedag 1 met een simpele conclusie: Vergeet die pin en start gewoon lekker vrij en op snelheid. Twee dagen later bleek dat ook wel te werken gelukkig.
Race 4: Lekker ontspannen en op snelheid van start. Het was een tactisch kat en
muis, met behoorlijk wat wisselingen behalve die Dekselse Paul. Die man komt van een andere planeet lijkt het. Meerderen onder ons hebben dit reeds ervaren en ik nu ook. Want na die ontspannen start, voer ik lekker op met Paul, maar die pakt natuurlijk na 2 minuten over bakboord 1 bootlengte winst, waardoor hij toch net voorlangs kon kruisen en daarmee 5 seconden voordeel over stuurboord pakt, resulterend in 25 meter voorsprong. Grote klasse, maar er wordt aan gewerkt, dat hij die 1 lengte niet meer pakt, ha ha. Ondanks de 25 meter voorsprong op mij, kwam meneer Bosma ineens uit de linkerhoek gevolgd door de paarse konten boot. Mooi om te zien dat het dus niets uit maakt in welke boot je vaart, ze gaan allemaal hard als het baasje het maar wil.
Race 5: Weer die dekselse Paul om me heen, maar duidelijk onder de indruk, omdat we binnen twee lengtes de boven ton bereikten. Maar vergeet Onno nooit, omdat die nou eenmaal ook al die kneepjes van dit mooi vak als de beste kent en het er ook nog even lekker in weet te wrijven. Paul en ik hadden immers een gaatje geslagen en ik dacht in het laatste rak, nog even wat te proberen over stuurboord. Bijna foute boel, omdat ik met een hartslag van 500 kruipend en ploeterend, uiteindelijk in een bakboord antislag de streep haalde, waar Onno al weer op mijn spiegel zat en me heel droog toesprak: Je moest toch naar links jochie, dat zag je toch wel.
Race 6: Lekkere start als eerste naar stuurboord naar het kanaal, waar meestal wel lekker die bakboord trekker komt, maar die kwam dus niet. Gelukkig hadden meerderen het moeilijk met de shifts, die soms maar 1,5 seconde duurde. Boot liep echter lekker, mijn weekend was al geslaagd en kon rustig een klein rekensommetje maken, dat later op de kant door Geert werd gecontroleerd. Met een derde plek in deze laatste race, had ik een score bereikt voor de bronzen plak.

Dank voor de gezelligheid allemaal en we zien elkaar snel tijdens trainingsweekend, opening Sneek, Heeg of waar dan ook. En hulde aan de KWS, die met haar vrijwilligers een schitterend evenement heeft neergezet.

Groeten van Maarten, baasje van de Nam Nam met zeilnummer Ned 5, Yeah!